Je kent het misschien wel. Je werkdag zit erop, je hebt je taken afgerond, maar in je hoofd gaat het nog door. Situaties blijven zich herhalen, gesprekken komen terug en je voelt nog steeds die verantwoordelijkheid alsof je nog ‘aan’ staat. Ontspannen? Dat lijkt soms onmogelijk. Hoe komt het toch dat loslaten na het werk niet vanzelf gaat?

In februari merken veel mensen dat hun energie afneemt. Niet omdat de start van het jaar mislukt is. Maar omdat de afleiding van een nieuw begin wegvalt.

Het einde van het jaar is vaak een moment om stil te staan bij wat is geweest en wat gaat komen. Een moment om te terug te kijken. Wat werkte goed voor mij en wat minder? En hoe ben ik het afgelopen jaar daar mee omgegaan?

Waarom dat vaak lastiger is dan je denkt. Het is een zin die ik vaak hoor. Misschien herken jij hem ook? "Ik wil beter voor mijzelf leren opkomen."Het klinkt eenvoudig toch? Een logische wens, zeker wanneer je werk, privé, deadlines en verwachtingen probeert te managen. Maar achter deze wens zit vaak een verhaal dat dieper gaat dan alleen wat vaker nee zeggen.

Mijn eerste stappen met Access Bars. Wat een bijzondere tijd! In oktober heb ik mijn certificaat voor Access Bars behaald en sindsdien mocht ik al meerdere mensen een sessie geven. En wauw… wat is het elke keer weer bijzonder om te zien wat er gebeurt. De ene persoon zakt tijdens de sessie helemaal weg in een diepe ontspanning, de ander voelt tintelingen of ziet mooie beelden voorbijkomen. Soms merkt iemand tijdens de sessie niet zoveel, maar vertelt een dag later dat ze zich ineens rustiger, lichter of vrolijker voelt.

Jarenlang hield ik zoveel mogelijk ballen in de lucht. Als leidinggevende voelde ik me verantwoordelijk voor alles: mijn teams, de resultaten, de verwachtingen van het management. Het lukte ook om het allemaal draaiende te houden, maar gaandeweg kwam ik erachter dat dit niet was hoe ik wilde werken. Dit was niet het soort leiderschap dat bij mij past.

Het begon allemaal als een gewone, gezellige zondagmiddag. Zo’n middag waarvan je denkt dat je weet hoe de dag verloopt. Maar aan het eind van de dag zat ik binnen tien minuten middenin een achtbaan van emoties. Verwarring. Boosheid. Angst. Machteloosheid. Onbegrip. Alles kwam voorbij. Het ging snel en intens.

Je hebt er vast weleens van gehoord, NEI. Misschien viel de term tijdens een gesprek of zag je het langskomen op social media. En hoewel je toen dacht ‘wat is dat nou weer?’ bleef het toch hangen. Iets in jou is nieuwsgierig. Zou het echt werken? Wat houdt het in? In deze blog neem ik je mee in wat NEI is en waarom het steeds meer mensen aanspreekt. Open je blik, maar houd je voeten op de grond.